Para todol-os irmáns en xéral, e aos amigos Ferreiro e Vázquez Martin, singularmente

Mozos:

Falouse de abondo xa. Estamos ateigados de literatura; máis achámonos enxoitos de acción. É hora de perguntarnos o qué levaos decorrido no vieiro longo e difícil da liberación da Patria.

Ollaremos para o noso corpo, varado, para as nosas máns, quedas, para os nosos beizos pechados en berros inéditos.